Verhaal Welslagen Eindhoven

Hoezo taalachterstand? Hoe motivatie en dankbaarheid een baan opleveren!

‘Life is a gift I don’t take for granted. I appreciate what I have before it turns to what I had. In life there will always be something to be sad about. But I chose to be happy!’ Mooie en wijze woorden van een vrouw die aan het begin staat van een loopbaan in de zorg en welzijn. Ansel, 36 jaar, afkomstig uit Kameroen en sinds 7 jaar in Nederland heeft lange tijd ervaren dat zij niet aan het werk kwam. Ook Alina uit Roemenië en Lina uit Afghanistan liepen tegen hetzelfde probleem aan. Reden? Hun kennis en niveau van de Nederlandse taal was niet goed genoeg. Toch gaan ze alle 3 starten met een BBL N3 opleiding IG en Maatschappelijke zorg na het succesvol afronden van het traject Welslagen* in Eindhoven.

Moeite met de Nederlandse taal

Ieder had haar eigen reden om naar Nederland te komen en ieder had zo haar eigen verwachtingen. ‘Het was een moeilijke beslissing om mijn land, familie en werk achter me te laten,’ zegt Alina. ‘Ik ben naar Nederland gekomen omdat mijn man (ook Roemeens) hier al werkte en woonde. Ik wist dat ik de Nederlandse taal zou moeten leren en dat ik zou moeten wennen aan een “nieuwe wereld”. Dat viel niet altijd mee. Ik heb een master HBO Social Work en een diploma rechtsgeleerdheid in Roemenië behaald. Daarnaast had ik 8 jaar werkervaring. Toch lukte het me niet om werk te vinden. Dat is frustrerend.‘ ‘Toen ik hier kwam had ik het idee om met een masteropleiding antropologie te gaan beginnen,’ zegt Ansel. ‘Dat is helaas niet gelukt.’ Lina wilde graag aKnipsel.PNG dls tandartsassistente aan de slag maar er waren niet veel vacatures op dat gebied. Ze hebben alle 3 van alles geprobeerd om aan werk te komen wat maar niet wilde lukken. Via hun gemeenten zijn ze uiteindelijk in aanraking gekomen met Welslagen waar ze eind maart 2017 mee zijn gestart.

Gedreven, dankbaar en bescheiden

Wat deze vrouwen kenmerkt is hun enorme gedrevenheid en hun dankbaarheid dat ze deze kans hebben gekregen. De taalachterstand was juist een extra reden om nog harder te werken. Op eigen verzoek hebben ze zelfs extra taallessen gevolgd. ‘Tijdens de lessen en de stage had ik wel problemen met de taal,’ vertelt Ansel. ‘Maar wanneer je iets niet begrijpt is de enige manier om het wel te begrijpen het stellen van vragen. Wat betekent dit? Wat bedoel je? Ik schaam me niet om vragen te stellen. Wie iets vraagt krijgt wat! De docenten, klasgenoten en collega’s hebben me goed geholpen.’ ‘Ik vind het nog steeds lastig om ingewikkelde woorden te begrijpen’ gaat Alina verder. ‘Ja en ook met het dialect (Brabants) heb ik problemen’ vult Lina aan. ‘Soms moeKnipsel.PNG bt ik vragen of collega’s een woord willen spellen of opschrijven. Soms herhaal ik iets om maar zeker te weten of ik het goed begrijp. Gelukkig kon ik met mijn vragen altijd terecht bij mijn collega’s, docenten en coach. De extra lessen Nederlands waren echt nuttig.’

Cultuur

‘Of er cultuurverschillen zijn?’ vraagt Lina, nadat haar die vraag is gesteld. ‘Ik merk dat mensen in Nederland veel klagen’ is haar antwoord. ‘Er is altijd wel iets.’ ‘Ik weet niet of de mentaliteit in Roemenië anders is dan hier’ gaat Alina verder. Het hangt van de persoon af. Er zijn overal mensen die geen moeite voor iets willen doen. Als je iets wilt realiseren moet je gewoon hard werken. Niets komt vanzelf. Ik geloof zelf dat wanneer ik een kans krijg, ik daar dankbaar voor moet zijn en die kans ook moet pakken.’ Volgens Ansel zijn er in Nederland veel regeKnipsel.PNG cls en gaat alles op tijd en op de klok. ‘In Afrika lopen we door de warmte langzamer. We zijn opgegroeid om de tijd te hebben en letten niet op de klok. In Nederland hebben ze de klok, in Afrika hebben ze de tijd. Op tijd komen was voor mij in het begin dan ook een probleem. Nu niet meer gelukkig. Persoonlijk ben ik gewoon dankbaar. Er is in het leven altijd wel iets om verdrietig om te zijn. Ik kies ervoor om te lachen en blij te zijn.’

Toekomst en dromen

‘Ik kan Welslagen zeker aanraden aan andere kandidaten’ gaat Lina verder. Er is in de zorg zoveel te doen. Zelf wil ik graag mijn diploma halen en wil ik blijven werken bij mijn huidige stageadres. Ik heb het daar heel goed naar mijn zin.’ ‘Ja ook ik kan Welslagen aanraden’ zegt Alina. ‘Ik vind dat het traject een goede kans biedt om te kunnen ervaren of werken in zorg bij je past en wat er van je wordt verwacht. Als je gemotiveerd bent en hard werk lukt het. Na mijn opleiding zie ik mezelf verder groeien als professional in de zorg. Het is moeilijk te overzien hoe de wereld er over een aantal jaren zal uitzien. Maar ieder jaar hebben mensen meer behoefte aan zorg- en hulpverlening. Ik zie deze opleiding als een kans voor mijn persoonlijk ontwikkeling. Misschien ga ik zelfs nog vervolgopleiding doen. Ja, waarom niet? Durf te dromen is uiteindelijk mijn motto.’

‘Hoe mijn toekomst eruitziet?’ vraag Ansel lachend. ‘I take one step at a time. Eerst de opleiding afronden. Daarna komt vast nog wel een droom. Op dit moment ben ik gewoon heel dankbaar voor deze kans en daar ga ik voor.’

 

Bovenstaand traject is i.s.m. het Summa College in Eindhoven gestart op 31 maart 2017 en afgesloten op 24 augustus 2017. Op die dag heeft Staf Depla, wethouder werk, economie en onderwijs van de gemeente Eindhoven de startbewijzen aan de kandidaten uitgereikt. In totaal hebben 10 kandidaten het traject succesvol afgerond. Met uitzondering van 1 kandidate gaan zij allen starten met een BBL N3 opleiding. Degene die niet aan de opleiding gaat beginnen heeft aan haar stageperiode wel een baan overgehouden. De oudste kandidate was 58 jaar. Na afronding van haar BBL opleiding zal zij 61 jaar zijn!

*Welslagen is een project van Stichting Calibris Advies. Het doel is om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt toe te leiden naar een leerbaan in de zorg en welzijn.

 

Foto interview